زنجیره تأمین سوخت در بازار بین‌المللی انرژی، کارایی ابزارهای تنبیهی غرب را به شدت به چالش کشیده است. گزارش‌های مستند نشان می‌دهند که هند بخشی از نفت خام روسیه را فرآوری می‌کند. این کشور فرآورده‌های نفتی حاصل را مجدداً به بازار روسیه بازمی‌گرداند. پالایشگاه وادینار (Vadinar) متعلق به شرکت نایارا انرژی، گلوگاه اصلی این مبادلات است. غول نفتی روس‌نفت مالکیت ۴۹ درصد از سهام این واحد پالایشی را در اختیار دارد.

بر اساس گزارش واحد تحلیل دیده‌بان انرژی و حقوق بانکی، برخی تأمین‌کنندگان بین‌المللی به دلیل تحریم‌های اتحادیه اروپا همکاری خود را با این مرکز قطع کردند. پس از این رویداد، پالایشگاه وادینار به طور کامل به خوراک نفت خام روسیه اتکا کرد. این واحد پالایشی اکنون نقش یک کاتالیزور را دارد. وادینار نفت تحریمی روسیه را تحویل می‌گیرد. سپس این مرکز، سوخت را به فرآورده تبدیل می‌کند و از مسیرهای جانبی به مقاصد هدف می‌فرستد. نوسان در این هاب‌ها، بر قیمت فرآورده‌های پایه در صنایع بالادستی و واحدهای پتروشیمی جهان تاثیر می‌گذارد.

واکاوی نقش واسطه‌ها در زنجیره تأمین سوخت خاکستری

آمارهای ردیابی محموله‌ها فاش می‌کنند که شرکت‌های واسطه حداقل ۶۰ هزار تن بنزین فرآوری‌شده در هند را به روسیه فرستاده‌اند. این حجم از مبادلات، کمبود بنزین در بازار داخلی روسیه را جبران می‌کند. حملات پهپادی مکرر به پالایشگاه‌های داخلی روسیه این بحران را تشدید کرده بود. مقامات دهلی‌نو تأکید دارند هیچ صادرات مستقیمی به روسیه انجام نمی‌دهند. با این حال، هیچ‌کس نمی‌تواند نقش واسطه‌ها را در این زنجیره تأمین سوخت کتمان کند. فعالان بازار برای رصد این تحولات از ابزارهای تحلیل بین‌المللی استفاده می‌کنند.

تحلیل کارشناسان دیده‌بان انرژی و حقوق بانکی این تبادل سوخت را نمونه‌ای آشکار از تجارت خاکستری می‌داند. این روند ناکارآمدی ساختاری تحریم‌های غرب را در گسست منافع هند و روسیه نشان می‌دهد. مسکو از ظرفیت پالایشی هند و شبکه واسطه‌ها بهره می‌گیرد. با این ابزار، روس‌ها تهدید حملات پهپادی به زیرساخت‌های سوخت‌رسانی خود را خنثی می‌کنند. آن‌ها امنیت انرژی داخلی خود را با این روش ترمیم خواهند کرد. این بازی یک برد دوطرفه برای دهلی‌نو و مسکو است. در بازار نوین انرژی، هاب‌های واسطه مرزهای فیزیکی تحریم را به راحتی جابه‌جا می‌کنند.

شکل‌گیری این مسیرهای جایگزین پایداری بیشتری به درآمدهای نفتی شرکت‌های بزرگ می‌بخشد. این پایداری بر روان‌شناسی معامله‌گران سهام انرژی در بورس اثر می‌گذارد. پایداری مالی بنگاه‌های بزرگ از جمله مجتمع‌های پتروشیمی به این ابزارهای نظارتی وابسته است.