پایان انحصار تنگه هرمز؛ کشورهای خلیج فارس مسیرهای جدید صادرات نفت را توسعه میدهند
تنگه هرمز همچنان مهمترین مسیر انتقال انرژی جهان به شمار میرود، اما کشورهای حاشیه خلیج فارس با اجرای پروژههای بزرگ خط لوله و توسعه زیرساختهای صادراتی، در حال کاهش وابستگی خود به این آبراه راهبردی هستند. گزارش جدید گلدمن ساکس نشان میدهد این روند در سالهای آینده سرعت بیشتری خواهد گرفت.
کشورهای خلیج فارس در مسیر کاهش وابستگی به تنگه هرمز
بر اساس گزارش تحلیلی گلدمن ساکس، کشورهای حاشیه خلیج فارس با تعریف هفت پروژه بزرگ خط لوله و زیرساخت صادراتی، راهبرد کاهش وابستگی به تنگه هرمز را آغاز کردهاند. افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی در منطقه نیز موجب شده اجرای این پروژهها با سرعت بیشتری دنبال شود.
ظرفیت صادرات نفت بدون عبور از تنگه هرمز افزایش مییابد
مدلسازی گلدمن ساکس نشان میدهد تا پایان سال ۲۰۲۷ بیش از ۴۵ درصد صادرات نفت کشورهای منطقه بدون نیاز به عبور از تنگه هرمز انجام خواهد شد. همچنین تا پایان سال ۲۰۲۸ این ظرفیت به بیش از ۶۰ درصد کل صادرات نفت افزایش پیدا میکند. میانگین زمان اجرای این پروژهها حدود ۲.۵ سال برآورد شده است.
تنگه هرمز همچنان شاهراه اصلی انرژی جهان است
با وجود توسعه مسیرهای جایگزین، تنگه هرمز همچنان جایگاه راهبردی خود را حفظ خواهد کرد. حتی پس از تکمیل تمامی پروژههای پیشبینیشده، روزانه بین ۷ تا ۹ میلیون بشکه نفت همچنان باید از این آبراه عبور کند. علاوه بر این، بخش عمده صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) قطر نیز به دلیل نبود زیرساخت جایگزین، همچنان به امنیت این مسیر وابسته خواهد بود.
تحلیل دیدهبان
سرمایهگذاری کشورهای خلیج فارس در توسعه خطوط لوله و مسیرهای صادراتی جدید، نشاندهنده تغییر تدریجی نقشه ژئوپلیتیک انرژی منطقه است. با این حال، اهمیت تنگه هرمز در بازار جهانی انرژی همچنان پابرجاست و هرگونه اختلال در این گذرگاه میتواند بر عرضه نفت، صادرات LNG و قیمتهای جهانی انرژی تأثیر مستقیم بگذارد.
مطالعه بیشتر:
